O coñecemento das correspondencias entre letras e sons leva consigo habilidades tales como que se coñeza o son, a forma da letra, memoria motora que implica o trazo, a discriminación respecto a outros cos que comparten trazos, coñecemento do nome, o recoñecemento visual… No ensino da descodificación convén:

• un traballo sistemático, explícito e sen erros;
• a retroalimentación co alumnado ha de ser explícita, inmediata e centrada na tarefa que esteamos a desempeñar:
• convén facer revisións acumulativas e frecuentes do ensino;
• respecto dos recursos, convén que sexan variados e que promovan a estimulación multisensorial (aspectos visuais, acústicos, táctiles, articulatorios ou motores).
• a aprendizaxe ha de ser transferible a situacións novas.

Estratexias para axudar a lembrar os sons que representan as letras (Ripoll):

• relacionar o grafema cunha palabra ou imaxe dunha palabra familiar que comece polo fonema que representa;
• crear historias sobre as letras, nas que se mostre a súa relación co son que representan e aparezan varias palabras que comecen por ese son;
• asociar o grafema cun xesto que lembre o fonema que representa;
• vincular o grafema cunha representación da boca (un articulema) na posición de pronunciación do fonema que representa.

Os criterios para graduar a aprendizaxe das letras nun programa de ensinanza da lectura deberan ser:

• Frecuencia: comezaremos con grafemas que aparezan moi frecuentemente nas palabras.
• Estabilidade da correspondencia grafema-fonema: empezaremos por aqueles grafemas que representen un único fonema.
• Posibilidade de alongar o son: comezaremos con aqueles grafemas cuxo son sexa fácil de alongar.

Tendo isto en conta, proponse a seguinte secuencia: