Unha charla que uniu ciencia e vida 💙
Dentro do proxecto "A vida é o mellor agasallo" (Plan Proxecta Salvavidas), o alumnado de 3º ESO viviu en abril unha das actividades máis especiais do curso: unha charla-coloquio na que a doazón de órganos deixou de ser un tema de libro de texto para converterse nunha historia contada en primeira persoa. Contamos coa presenza de dous convidados de excepción, que nos achegaron dúas miradas complementarias sobre un mesmo proceso: a médica e a humana.
Un coordinador de transplantes na aula
D. Lucas Lage Cendón, coordinador de transplantes do CHUVI (Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo), explicou ao alumnado como funciona realmente o proceso de doazón e transplante: desde que se detecta un posible doante ata que un órgano chega á persoa que o precisa. Falou da compatibilidade, dos tempos de espera, da coordinación entre equipos médicos e, sobre todo, da delicadeza co que se acompaña ás familias nun momento tan difícil como é a perda dun ser querido. Para moitos alumnos e alumnas, foi a primeira vez que puideron poñerlle rostro e voz a un traballo que adoita quedar "detrás" das noticias sobre transplantes.
Celso García Estévez, presidente de ADROVI: cando a doazón se converte en segunda vida
A charla continuou coa intervención de D. Celso García Estévez, presidente da Asociación de Doantes e Receptores de Órganos de Vigo (ADROVI) e el mesmo receptor dun órgano. Celso compartiu co alumnado a súa propia experiencia como paciente transplantado, e explicou o labor que desenvolve ADROVI desde o ano 2008: acompañar a doantes, a persoas que agardan un transplante e a persoas xa transplantadas, e traballar pola sensibilización social a través, entre outras iniciativas, dun concurso de carteis escolares no que participan cada ano centos de alumnos e alumnas de toda Galicia. O seu testemuño, directo e emocionante, foi o que máis conectou co alumnado: escoitar de alguén que "estivo ao outro lado" o que significa recibir un órgano puxo cara e nome a todo o que se explicara desde a perspectiva médica.
Preguntas, silencios e moitas ganas de saber máis
Rematadas as intervencións, abriuse un espazo de coloquio no que o alumnado preguntou con moito interese: como se decide quen recibe un órgano, que require facerse doante, que se sente ao recibir a chamada de que hai un órgano compatible... Como en anteriores actividades do proxecto, realizáronse enquisas antes e despois da charla para valorar canto cambiou o coñecemento e a actitude do alumnado ante a doazón.
Unha charla, dúas perspectivas e unha mesma mensaxe: doar é, en moitos casos, a diferenza entre perder unha vida e salvala.
Para pensar
- Por que cres que é útil escoitar tanto a perspectiva médica coma a persoal cando se fala de doazón de órganos?
- Que che chamou máis a atención do traballo dun coordinador de transplantes?
- Como cres que cambiaría a túa forma de ver a doazón despois de escoitar o testemuño de alguén que foi transplantado?
Galería
