Decembro e xaneiro 2025-2026 — Cando a choiva manda 🌧️
Decembro e xaneiro foron, sobre todo, dous meses de resistencia. O inverno chegou cunha sucesión de borrascas moito máis intensa do habitual, e a nosa horta, por moito coidado que lle puxemos, non puido escapar das súas consecuencias.
Un inverno marcado pola choiva
Ao longo destes dous meses encadeáronse borrasca tras borrasca, moitas máis das que se preveían inicialmente, e a zona chegou a acumular preto de 700 litros por metro cadrado. Foi un inverno que quedará na memoria de todos: paraugas que non chegaban a secar, terra encharcada de forma practicamente continua e xornadas enteiras sen poder achegarnos á horta.
Case todos os cultivos, perdidos
O balance, por desgraza, foi duro: a práctica totalidade dos cultivos que tiñamos en marcha botáronse a perder. O exceso de humidade no solo, a falta de luz solar e as baixas temperaturas fixeron que tirabeques, cenorias, chícharos, nabizas, xudías e leitugas non resistisen o envite. Só as acelgas conseguiron aguantar o temporal, amosando unha resistencia que as converte, sen dúbida, nun dos cultivos máis fiables da nosa horta de cara a invernos difíciles.
Unha lección de paciencia
Por difícil que fose ver como se perdía boa parte do traballo destes meses, tamén foi unha boa ocasión para lembrar que a horta non sempre responde aos nosos plans, e que o clima ten a última palabra. Ningún dos dous meses permitiu apenas tarefas de sementeira ou mantemento habitual: a prioridade foi simplemente agardar a que o tempo mellorase para poder volver actuar sobre o terreo.
Queda claro que este inverno foi diferente. Pero tamén queda claro que, despois da choiva, sempre toca volver labrar a terra. E niso estamos.
Para pensar
- Por que cres que as acelgas resistiron a choiva mentres outros cultivos como as cenorias ou as xudías non o conseguiron?
- Que decisións poderiamos tomar a próxima tempada para reducir o impacto dun inverno tan chuvioso como este?
Galería
[
]
