1. Procesamento de sinais
Unha sinal é calquera forma de información que varía co tempo: a voz, unha imaxe, un vídeo, un sensor de temperatura...
Primeiro, o sistema captura esa sinal (por exemplo, o micrófono coa voz).
Logo, procesa a sinal: pode ampliala, filtrar o ruído, comprimir o tamaño ou transformala para que viaxe mellor.
2. Codificación (CAD: codificación analóxica/dixital)
As sinais naturais (voz, luz, temperatura) son analóxicas, é dicir, continuas.
Para que un ordenador ou móbil poida traballar con elas, hai que codificalas en dixital, converténdoas en ceros e uns (bits).
Este paso chámase CAD (Conversión Analóxica–Dixital). Exemplo: a voz transfórmase en mostras de son representadas en números binarios.

A dixitalización ou conversión A/D consiste en:
- Mostreo: realizar de forma periódica medidas da amplitude (tensión) dun sinal.
- Cuantificación: retención durante o tempo suficiente para permitir avaliar o seu nivel.
- Codificación: conversión do valor cuantificado en combinacións de ceros e uns para representar números, letras, instrucións, símbolos.

3. Transmisión
A información dixital viaxa por un canle de comunicación: un cable, fibra óptica, ondas de radio (Wi-Fi, 5G).
Durante a viaxe pode aparecer ruído, que altera a sinal. Para evitar erros empréganse sistemas de corrección e repetición de sinais.
A maior parte das telecomunicacións ten lugar entre dispositivos sen cables, os cales utilizan ondas electromagnéticas para transmitir a información. En liñas xerais, o procesamento consiste en converter o sinal nunha onda electromagnética que se emite desde unha antena emisora e se propaga pola atmósfera ata unha antena.

4. Decodificación (DAC: dixital–analóxico)
Cando a información chega ao receptor, hai que decodificala.
Isto significa facer o proceso inverso: os bits volven transformarse nunha sinal analóxica que nós poidamos entender.
Exemplo: o altofalante recibe a secuencia de bits e volve convertela en ondas sonoras (a nosa voz).