A Alemania nazi precisaba wolframio para o seu armamento e procurouno en Galicia. Os británicos intentaron mercalo para evitar que chegase a Alemania. Foi o contexto no que a extracción e, sobre todo, o comercio lícido ou clandestino, do tungsteno enriqueceu a uns poucos a conta da miseria e da explotación da veciñanza da contorna das minas e dos presos políticos que foron usados como man de obra forzada.

É a cruel realidade que refliten os seguintes documentais:

1.  

 (2000) de Felipe Rodríguez Lameiro sobre as minas de Casaio (Valdeorras). 

2. O clásico 

 de Antón Caeiro (2003).

3. O dirixido por Encarna Otero sobre o traballo das mulleres nas minas da Brea e no poboado do Fontao, describe moi ben a pegada desa febre do wolfram na comarca do Deza.

Última modificación: sábado, 25 de abril de 2026, 11:09 PM