1871-1880

Follas Novas   1871: Reside co seu home na Coruña ata 1874. Nacen en Lestrobe os xemelgos Gala e Ovidio.

   1872: Segunda edición de ‘Cantares Gallegos’ (Madrid) que contén 4 poemas máis. É a única reedición, en vida, dun libro de Rosalía.

   1873: Nace na Coruña Amara.

   1875: Nace en Santiago Adriano, que faleceu ao caer dunha mesa 19 meses despois.

   1877: Nace morta en Santiago Valentina.

   1878-1879: Vive en Santiago.

   1880-1881: Mentres Murguía está en Madrid, Rosalía alterna a súa residencia en Santiago con estancias en Lestrobe.

   1880: Publícase ‘Follas Novas”, obra que a consagra como poeta galega.

Actividade de encher espazos

     Le este poema de "Follas Novas" e complétao coas palabras que faltan:

 

                                                                   NEGRA SOMBRA

 

                                                            Cando penso que te fuches,
                                                            negra sombra que me asombras,
                                                            ó pé dos meus cabezales
                                                            tornas facéndome mofa.

 

                                                            Cando maxino que es ida,
                                                            no mesmo sol te me amostras,
                                                            i eres a estrela que brila,
                                                            i eres o vento que zoa.

 

                                                            Si cantan, es ti que cantas,
                                                            si choran, es ti que choras,
                                                            i es o marmurio do río
                                                            i es a noite i es a aurora.

 

                                                            En todo estás e ti es todo,
                                                            pra min i en min mesma moras,
                                                            nin me abandonarás nunca,
                                                            sombra que sempre me asombras.

                                                                                (Follas Novas, 1880)

     NEGRA SOMBRA

     Cando penso que te fuches,
que me asombras,
ó pé dos meus
tornas facéndome .

Cando maxino que es ida,
no mesmo sol te me amostras,
i eres a que brila,
i eres o que zoa.

Si cantan, es ti que ,
si choran, es ti que ,
i es o marmurio do río
i es a noite i es a aurora.

En todo estás e ti es todo,
pra min i en min mesma ,
nin me abandonarás nunca,
sombra que sempre me .

     (Follas Novas, 1880)

  

     Escoita a interpretación que fai Luz Casal deste poema:

Licenciado baixo a Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike 3.0 License