1861-1870

   1861: Reside algún tempo en Madrid. Primeiro poema en galego, o que glosa o cantar “Adios ríos; adiós fontes”. 

   1862: Morre súa nai en Compostela de xeito repentino. Rosalía estaba naquel momento vivindo con ela.

   1863: Vivindo en Santiago publica ‘A mi madre’ e ‘Cantares gallegos’, obra considerada clave no Rexurdimento literario de Galicia.

   1864: Publica o seu único conto en galego “Contos da miña terra”.

    1865: Publica “Las literatas (Cartas a Eduarda)”, artigo sobre a condición feminina, en Almanaque de Galicia (Lugo).

   1866: ‘Ruinas’, novela publicada por entrega en El Museo Universal de Madrid.

   1867: Publica a súa novela máis longa e ambiciosa: ‘El caballero de las botas azules’.

   1868: Murguía é nomeado director do Arquivo de Simancas, cargo que exercerá ata 1870.
Nace a segunda filla en Santiago, Aura.

   1869-1870: En Simancas escribe grande parte do poemario ‘Follas Novas’. A finais de 1870 e inicios de 1871 reside en Madrid e coñece a Bécquer.
Murguía é trasladado ao Arquivo do Reino de Galicia e a familia pasa a vivir na cidade da Coruña.

     Canta con Amancio Prada "O repoludo gaiteiro", un dos poemas de Cantares Gallegos interpretados por este cantautor.