Saltar navegación

Cantar «Alá cando eu era mozo».

Letra e música

Alá cando eu era mozo,

tiña doce anos cumpridos

fun ver a unha nena guapa

filla de Xan dos Despidos.

Eu levaba un pau tan grande

como o fungueiro dun carro,

unhas zocas de chinela,

fumando nun gran cigarro.

Entrei, dei as boas noites,

sae o can moi apurado,

rasgoume o calzón de estrena

e máis tiroume deitado.

 Saliu a iama da casa

“Atrás can, o condenado!”

E bateume a min nas costas

que me deixou derreiado.
Saliu o amo da casa,

“éche bon milagro, home:

que este can éche escollido

carnes malas non as come".

A rapaza non estaba,

dis que ia nun viaxiño,

eu saín pra esperala

no alboio dun veciño.

Saliu outro can tan grande

coma a cabeza dun sapo,

arrastroume pola lama

mesmo que se fora un trapo.

Como o can ladraba tanto

saen todos os viciños,

cun culmeiros, paus e foces

e as mulleres con enciños.

Eu, ó a sentir tal barullo,

deixei as zocas chinelas

e pra que non me pillasen

dei bon sebo ás canelas.

Unha vella no camiño,

que pensando ben non creio,

pegoume tres bofetadas

decindo que era moi feio.

Miña nai ó entrar na casa

fíxome unhas boas sopas,

cantoume as coarenta en bastos

e tamén as vinte en copas.

E meu pai, que estaba cerca,

pra quentarme ben as moas

deume sete bofetadas,

encima de mel, filloas!

Licenciado baixo a Licenza Creative Commons Recoñecemento Compartir igual 3.0