Chegamos ao final do 2º trimestre e rematamos tamén as lecturas do Club de Lectura As pintoras daltónicas.
Se queres saber a opinión que o alumnado do CPI ten sobre os tres libros, dálle co rato ao título da noticia e sigue lendo:
O primeiro que rematamos no tempo, foi o de 3º da ESO, La estrategia del parásito, unha obra que ten varios anos pero que sempre engacha.
CARLOTA: O que máis me chocou foi o das mortes raras. Que fora todo polo do virus do ordenador non ten sentido.
LUCÍA: Conciéncianos de algo real de maneira ficticia. Ao principio parece un pouco de ficción científica, pero ao final dis ti, "pois ten razón o que pode pasar nun futuro".
JULIA: O personaxe que máis me gustou foi Judit porque foi o que máis investigou, seguiu unha estratexia, está moi interesada en resolver o misterio.
IRIA: O epílogo deixa unha sensación de incomodidade.
O club de lectura de 4º da ESO, que leu O efecto Frankenstein, foi un pouco máis crítico coa obra:
RITA: O que me pareceu forte foi a versión mala de Frankenstein. Intentou abusar da rapaza!
ANTÍA: Gustoume, non era necesario máis final. Acabouse, o monstro acaba como bo e pareceume ben. É un libro extenso e denso e foi suficiente.
SAMUEL: Wolf era moi listo. O primo de Max quixo envelenalos a todos, pero ao final Wolf amañouse, ou fixo algo, para que non lle pasase nada a Max. Wolf deixou morrer só a Johannes en castigo polo que lle quería facer a Max. O que non entendo é por que foi con Nora á súa época...
ILEANA: Antes do Epílogo foi un final agridoce, pero estaba feliz do que viviu.
Por último, os alumnos e alumnas de 2º da ESO, que remataron o libro na derradeira semana do trimestre, estableceron un diálogo sobre a obra A balada dos unicornios:
XULIA: O final é moi predicible.
ÍAN: Podía ter máis xiros inesperados.
ROI: O libro é moi fantástico, a miña conclusión é que nun mundo así todo é posible. Tes que pasar por malas etapas para despois chegar a un bo momento.
MARTA: Mola que tivese fantasía, pero xa era de máis.
LOU: Do final esperaba máis.
XULIA: Tes que arriscar pola xente que queres.
MARTA: Faltaba o bico.
LOLA: Tamén.
ROI: Faltou trama no medio da historia, como que se parou un pouco a historia.
LOU: No medio da historia paréceme que se centraba máis na viaxe. E despois un pouco no asasino que enviaron.
XULIA: Xa non falaba tanto da directora, senón do asasino.
ROI: O principio e mais o final do libro son os que máis enganchan.
ÍAN: Ao final podíanlle meter máis chicha.
MARTA e LOLA: O bico!
XULIA: Ou outro libro que continúe...
LOU: Ou contalo desde o punto de vista doutro personaxe.
E tocou o timbre que anunciaba o final do recreo e xa non deu tempo a máis.
