Proxecto político presentado en 1625 polo conde-duque de Olivares, valido de Filipe IV, que pretendía un reparto dos custos económicos e humanos da política real, que ata o daquela recaeran nunha Castela xa exhausta e empobrecida. Cumpría igualar, polo tanto, a presión fiscal e a achega militar soportada por Castela ás do resto dos territorios da monarquía. A proposta de Olivares concretábase na creación dun exército de reserva permanente formado por 140.000 homes achegados por cada reino da monarquía en función da súa poboación e riqueza. Era evidente que supuña un primeiro paso para unificar politicamente a monarquía, suprimindo as peculiaridades forais e institucionais dos diferentes territorios.
A aplicación deste programa, uniformizador e centralista, provocou o frontal rexeitamento dos restantes reinos da monarquía, singularmente de Cataluña e Portugal, onde conduciría ás rebelións de 1640.