Persoa da confianza persoal do monarca ao que este outorgaba a dirección do goberno do reino. A figura do valido ou privadoxeneralizouse nas monarquías europeas
durante o século XVII (Richelieu na Francia de Luís XIII, Buckingham na Inglaterra de Xacobe II). Os validos españois (os duques de Lerma e Uceda con Filipe III; o conde-duque de Olivares e Luis de Haro con Filipe IV; Nithard, Xoán Xosé de Austria, Valenzuela e o conde de Oropesa con Carlos II) trataron de impoñer os seus desexos e a vontade real sobre unha maquinaria administrativa cada vez máis complexa. Grazas á súa intimidade co monarca, lograron manipular o reparto de mercedes reais para promover á lealdade e o servizo á Coroa mentres fomentaba os seus intereses persoais e os da súa familia e clientela. Non estraña que fosen acusados polos seus rivais de usurpar o poder real