Ademais do que xa comentastes, a min sorpréndeme, por realista, a cita dunha profesora de secundaria chamada Lucrecia, quen fala do medo asociado ó traballo da oralidade nas aulas. É verdade que ás veces non se traballa porque nin nós mesmos nos sentimos competentes nese eido da comunicación, porque nos faltan recursos, estratexias... Pero o certo é que se considera a oralidade ou a conversa como a parte menos "productiva" do traballo nas aulas. Se falamos moito parece que non damos os contidos, que non temos xeito de avaliar ós alumnos, incluso nos tacharían de "raros", "demasiado innovadores" ou incluso "vagos"; tanto por parte do profesorado como das familias ou o propio alumnado.
A realidade é así; coido que o punto de partida ten que ser un cambio radical desta mentalidade. Non teño moi claro como se consigue.
A realidade é así; coido que o punto de partida ten que ser un cambio radical desta mentalidade. Non teño moi claro como se consigue.