2. A retroalimentación (ou feedback)
2.2. Como debemos dar o feedback?
Non
hai unha receita universal e única para a retroalimentación, mais si
evidencias nos estudos sobre algúns aspectos que se deben de ter en
conta. Ruiz (2020) recolle os seguintes:
- En relación ao momento e frecuencia da retroalimentación, parece que cando se refire ás tarefas (FT) é moi eficaz canto máis inmediato for.
Isto significa que, por exemplo, cando pedimos determinadas actividades
ou exercicios para realizar polo alumno, convén que estes teñan o antes
posíbel a solución e a corrección á súa actividade. Agora ben, non se
debe substituír a autocorrección ou autoavaliación pola mera
retroalimentación dun resultado. Debemos dar marxe para que o alumnado
poida revisar por si mesmo as solucións e determinar en que errou para
unha corrección posterior, aprendendo, ademais, a utilizar a
autoavaliación de forma correcta. Pola contra, cando nos centramos no proceso (FP) ou nas estratexias metacognitivas (FM) resulta máis eficaz deixar pasar algo o tempo para que o alumnado poida revisar os seus procedementos e procurar alternativas.
- Conectado co anterior, en relación ao momento de aprendizaxe do alumando, a retroalimentación debe ser máis intensa e inmediata cando comeza o proceso de aprendizaxe
e, a medida que avanza, retiralo paulatinamente para que poida regular
autonomamente a aprendizaxe, usando os procesos de autoavaliación e non
depender tanto da axuda externa.
- Sobre cal é o tipo de retroalimentación máis efectiva, os estudos indican que os centrados no proceso (FP) e na metacognición (FM) son os máis poderosos para
mellorar o desempeño do alumnado, xa que ofrecen estratexias aplicábeis
en múltiples contextos educativos. Tamén a centrada na tarefa (FT),
mais con menor incidencia. En calquera caso, a centrada nas cualidades
do alumnado (FA) practicamente non presenta efectividade nos estudos,
mais si a longo prazo nos sistemas de crenzas do alumnado e as súas
propias capacidades para avanzar nunha área de coñecemento ou
habilidade.
- A retroalimentación debe ser precisa e concreta,
así fronte a un "debes esforzarte máis" (FM) que probablemente non lle
signifique moito para o alumnado, convén concretar que aspectos debe
modificar nas súas estratexias de aprendizaxe ("planifica semanalmente
as tarefas a realizar", "realiza esquemas e estúdaos previamente",
"practica máis este tipo de problemas", "utiliza tarxetas de estudo para
memorizar e repásaos cada X días", "aproveita a ferramenta
autoavaliación da Aula Virtual"...).
- Usar "pistas" en
lugar de dar a retroalimentación inmediata. Por exemplo, cando na
solución ao caso da xerarquía das operacións lle preguntamos primeiro
"lembras a xerarquía das operacións? Que acontece aquí? Para que serven
as parénteses?..." e se finalmente non é quen de responder, ofrecer a
solución.
- A retroalimentación sobre as cualidades do alumnado
(FA) non ten efectos sobre o logro inmediato dos obxectivos educativos,
mais si a longo prazo no sistema de crenzas do alumnado e a súa
automotivación. Isto é debido a que pode aludir ben á habilidade do
alumnado (isto dáseche ben) ou ben ao esforzo que realizou para completar a tarefa (parabéns polo tempo que lle adicache!).
O máis recomendábel é evitar o seu uso sempre que for posíbel, mais en
caso de o facer empregar a retroalimentación en base ao esforzo co
obxecto de promover unha mentalidade de crecemento de forma que o
alumnado saiba que o problema non é de habilidades (innatas), mais de
estratexias e accións de aprendizaxe (És unha alumna moi traballadora! Vs. És unha alumna de sobresalientes!; Gustoume como abordache o problema e non te rendiche até o conseguir Vs. Conseguíchelo! És un estudante intelixente!).
- Por último, non podemos deixar de lado a retroalimentación entre pares, é dicir, cando é o propio alumnado o que ofrece ese feedback
en procesos de aprendizaxe controlados e organizados, como por exemplo
na estratexia da aprendizaxe cooperativa. Neste tipo de didáctica hai
moita interactividade, reflexión e axuda mutua entre o alumnado de forma
que uns aprenden dos outros proporcionando continua retroalimentación
para lograr que o grupo avance na aprendizaxe.