Estilo de goberno característico de moitos monarcas absolutos europeos durante a segunda metade do século XVIII. Consistía no impulso dende o poder real dunha serie de reformas, inspiradas nas ideas ilustradas e tendentes a impulsar o desenvolvemento económico, o benestar da poboación e o mantemento da orde social. Estas intencións resúmense tradicionalmente no lema “todo para o pobo, pero sen o pobo”. Carlos III (1759-1788) foi o seu representante máis caracterizado entre os Borbóns españois.