Conxunto de disposicións promulgadas entre 1707 e 1716 por Filipe V quen, en virtude do dereito de conquista e como castigo á súa rebelión (o apoio as pretensións do arquiduque Carlos de Austria), impuña aos reinos da Coroa de Aragón (Aragón, Valencia, Cataluña, Mallorca) a supresión das institucións (Cortes, Deputacións, órganos municipais, etc.) e do dereito foral particulares. Así, estes antigos reinos convertéronse en provincias da monarquía, asimilándose xurídica e institucionalmente á Coroa de Castela. Polo tanto, os Decretos de Nova Planta constituíron un instrumento importante no proceso de uniformización e centralización político-administrativa da monarquía e na consolidación do absolutismo rexio.. Non obstante, o reino de Navarra e as provincias vascas, que apoiaran a causa borbónica durante a Guerra de Sucesión, conseguiron manter as súas institucións e privilexios forais.