Apuntamentos

Xa na antiga Grecia, con motivo da preparación olímpica, desenvolvéronse formas prácticas para mellorar as capacidades físicas. Co desenvolvemento das escolas ximnásticas comézase a sistematización clara dos exercicios. Con todo, hai que esperar a finais do século pasado para empezar a considerar de forma sistemática o estudo dos devanditos sistemas co obxectivo do rendemento competitivo.
Así podemos analizar a evolución dos métodos de desenvolvemento dos compoñentes da condición física por separado.

No campo da forza o emprego de pesas procedentes da halterofilia comeza a traspasarse a diferentes deportes. Aparecen procedementos como o método de cargas máximas, submaximas, etc. Que supuxeron grandes avances no adestramento especifico desta capacidade en función das necesidades de cada especialidade deportiva.

No apartado da resistencia aparece  a comezos do século XX o sistema continuo1 ou natural, de orixe escandinava. Así mesmo, aparece en Suecia o Fartlek2 posteriormente o Dr Reinell estableceu os principios científicos do método interválico e en Polonia desenvolven o xogo de carreira polaco4 que representa unha variante do fartlek. Na segunda metade do século na URSS comézase a aumentar os volumes de traballo, o que se traducirá nunha considerable melloría dos rendementos dos atletas. Na actualidade, o traballo desta capacidade supón unha combinación dosificada de diferentes sistemas e contidos: ritmo resistencia, velocidade resistencia, etc.

A evolución da velocidade e flexibilidade estivo sempre máis atrasada que as outras capacidades, así para o traballo de velocidade recorreuse   a situacións concretas que facilitan un incremento das velocidades de reacción e desprazamento do suxeito. Ademais o desenvolvemento dos métodos de traballo da forza será decisivo na mellora das marcas.

A flexibilidade evolucionou desde a realización de exercicios dinámicos  de tipo repetitivo, como os rebotes, ou balístico, como os lanzamentos, cara ao traballo estático. Na actualidade, as técnicas de facilitación propioceptiva, FNP, supoñen a posibilidade de lograr melloras máis rápidas e consistentes da  devandita capacidade física.