Música instrumental no clasicismo
Apuntes sobre as novas formas de composición de música instrumental no Clasicismo.
1. A FORMA SONATA
A sonata é unha forma de estruturar e desenvolver os TEMAS MUSICAIS (ou melodías) nunha composición musical.
É coma un molde a partir do cal o compositor constrúe diferentes tipos de composicións.
Se o comparamos coa literatura, é coma unha forma estrófica. Se un poeta quere escribir un soneto, sabe que debe respectar a súa estrutura fixa: 2 cuartetos e 2 tercetos, versos endecasílabos,rima ABBA, ABBA, BCB CDC, pero os temas dos seus sonetos poden ser completamente diferentes uns dos outros.
A forma de SONATA é algo semellante. O compositor ten que axustarse a unha estrutura fixa, pero as melodías ou temas musicais de cada sonata son completamente diferentes.
A súa estrutura ten 3 partes e é a seguinte:

Na EXPOSICIÓN: O compositor presenta os dous temas musicais, A e B, contrastantes entre sí e separados por unha ponte. Despois de presentalos conclúe cunha parte final ou CODA.
No DESENVOLVEMENTO: O compositor xoga de xeito libre con motivos melódicos de A e B ou inclúe melodías novas. É a parte máis libre.
Na REEXPOSICIÓN: O compositor reexpone, é dicir, repite, os temas iniciais A e B.
Agora escoita esta Sonata para piano de Mozart e presta atención á súa estrutura:
Esta forma de sonata pode empregarse en distintas composicións musicais para instrumentos ou grupos de instrumentos distintos.
Segundo o instrumento ou grupo de instrumentos para os que estea escrita, cambia de nome:
Así, se a composición é para un instrumento só ou un dúo, denomínase SONATA.
Se é para 2 violíns, viola e violonchelo, denomínase CUARTETO.
Se é para orquestra denomínase SINFONÍA.
Se é para instrumentos solista e orquestra denomínase CONCERTO.
