Este curso estme parecendo interesante estou poñendo en práctica algunhas cousas do que estamos a aprender pero en realidade hai moito que facer.
Atopo bastantes dificultades que co tempo espero que desaparezan. Os meus rapaces a maioría deles veñen dun ambiente no que non están acostumados a falar na casa cos seus pais sobre algún tema xeral como o que fixeron na escola.Isto nótase porque no son capaces de manter a mirada ocular cando lle fas algunha pregunta normalmente están calados , pero cando estamos na asamblea non son capazes de escoitar nin a outro compañeiro nin a ti mesmo. O outro día dixenlle a dos nenos que se sentasen un a cada lado doutro compañeiro e que lle falasen a un mesmo tempo a demais que lle berraran como si estiveran no xardín e que notasen esa sensación molesta . Déronse conta no momento pero pasou un intre e xa estaban a facer das súas. Non gardan o turno e cando lle pides a súa opinión normalmente soen repetir o que dixo o do lado. Trato de que as miñas sesións de estimulación oral sexan amenas pero a verdade é que aínda así é unha clase moi movida e gustalle facer o que lles da a gana . Soen contentar algún deles " le voy a decir a mi madre que eres mala " e recibes contestación coma " mi hija es tan pequeña que yo no me preocupo en decirle lo que está bien y lo que está mal , ya habrá tiempo de enseñale más adelante " así está o país , quen son eu para decirlle algo o teu fillo .
Estamos preparados para ensinar a oralidade nas nosas aulas
por marta vazquez -
Número de respostas: 1
En resposta a marta vazquez
Re: Estamos preparados para ensinar a oralidade nas nosas aulas
por Pilar Lucas -
¿Qué duda hay de que sin educación es imposible el diálogo?
Se ve a la legua cuándo estamos ante niños perfectamente educados en la casa y cuándo no, habida cuenta de que para educar no hace falta pasar por la Universdidad de Salamanca.Hay padres que hacen dejación de funciones, quizá confiando en que sea la escuela la que asuma el papel que les corresponde.