Section outline


  • Carte d’identité de l’Île-de-France (2’06’’)


    Bois de vincennes


    Bois de Vincennes A perfect day (4’57’’)


    Versailles


    Bienvenue à la ville de Versailles (3’05’’)

    Versailles vu du ciel (4’50’’)

    Château de Versailles (web)

    Versailles, from Louis XIII to the French Revolution (3’25’’)

    Por que Versailles é o berce do French Touch (música pop electrónica do século XXI)


    Nanterre


    15 things to do in Nanterre (1’48’’)


    Disneyland Paris


    Disneyland Paris (web)

    Disneyland Paris (vidéo) (3’34’’)


    Rapaz de 12 anos que gaña algúns cartos vendendo cominados de froitas en Bondy.


    Hoshi


    HoshiAmour censure (vidéo sincère)

    No armario dos meus sentimentos,
    sobre todo non dicir nada, e finxir
    estar á marxe.
    Acabaremos algún día co odio e os insultos?
    Virá alguén a dicirlles que amarse non é algo malo?
    Mamá, síntoo, tomei os teus calmantes.
    Non quería marchar, só quería durmir algo máis de tempo.
    Papá, non te preocupes, xa aprendín a correr e fuxir.
    Non hai amor censurable,
    só hai amor sincero.

    Hoshi – Amour censure (à la télé)

    Hoshi dénonce être menacée par son geste

    Hoshi répond aux critiques d'un journaliste

    Hoshi - Mauvais rêve (lyrics video)

    Cambiei de estilo, acabo de facer sete anos.
    Son un neno ou unha nena? Por que ninguén me comprende?
    Tan pronto como soa o recreo, insúltanme.
    Oh, non, debe de ser un pesadelo!
    Xa está, vou en sexto, teño 11 anos.
    Non entro no seu sistema, aprendo demasiado fácilmente,
    abúrrome en todas as clases.
    Oh, non, debe de ser un pesadelo!
    Miro para as rapazas, teño agora 14 anos.
    Emociónome ao velas, debo dicirllo aos meus pais?

    Batéronme a cabeza contra a neve diante de todo o centro.
    Oh, non, debe de ser un pesadelo!
    Non me atrevo a voltar a casa, pero teño 18 anos.
    Acabo de suspender a selectividade, como llo vou dicir a mamá?
    Non irei á universidade, e o meu Currícuum estará en branco.
    Oh, non, debe de ser un pesadelo!
    Asumo quen son, teño 23 anos.
    Quero amor no meu país, quero que me vexan.
    Bico unha muller nos premios, e despois é un pesadelo.
    Atacan o meu físcico, só teño 24.
    Pero a vida dáme unha labazada aos 25.
    Unha enfermidade me devora os tímpanos.
    Non serei Hoshi toda a vida, terei que vivir sen os vosos berros.
    O meu avó marcha unha noite, e deixa detrás del un gran baleiro.
    Non entendía a vida, e agora debía comprender a morte.
    Oh, non, debe de ser un pesadelo!

    Hoshi - Fais-moi signe (Victoires de la musique 2022)

    Faime un xesto, se teño as imaxes pero non o son.
    Faime un xesto, sé o subtítulo da miña prisión.Faime un xesto, regálame os derradeiros calafríos.
    Faime un xesto, sé a miña derradeira audición.

    Hoshi - Fais-moi signe (hommage des élèves à Hoshi)

    Hoshi - Marcel (canción adicada ao avó, recentemente falecido)

    Teño moito que dicir, necesitaría toda unha vida 
    para agradecerche, avó, todo o que me aprendiche.
    Teño ganas de marchar cando te vexo na cama.
    Que podo dicir antes do peor, ao lado da avoa?
    E, mesmo se mañá xa non sinto o son da túa voz,
    e
    rguerei as mans ao ceo para manterte ao meu carón.
    Gústabache viaxar, pero as estrelas están un pouco lonxe.


    Hoshi (ft Colagero) - Ne saute pas (canción sobre o suicidio, só audio)

    Era unha noite de outubro,
    estiven a piques de saltar,
    non estaba moi sobria,
    quería aprender a voar.
    Buscaba a saída de emerxencia
    para poder fuxir.
    E dende o alto da miña torre
    vía a vida pasar, e ti dixéchesme:
    "Non saltes,
    terás moito que vivir.
    Berra, chora, escribe un libro...
    Aguanta!"


    Grands corps malade

    Grand corps malade - Esprit adapté (canción da película autobiográfica Patients)

    Grand corps malade - Autoreflet (subtítulos en francés)

    Vexo un pai de familia, un home namorado.
    Comezo polo esencial, como autor rigoroso:
    Crecín nun suburbio, canteille a capella,
    e este auto-reflexo podería rematar xa.
    Eu son un pouco poeta, pero coñezo pouco os clásicos,
    non abrín moitas coleccións de poemas,
    pero abrín os oídos en ambientes bohemios.
    Contribuín sen pretendelo a popularizar o slam,
    esa arte oratoria dos bares que te acaricia a alma.
    Teño escrito centenares de cuartetos,
    teño escrito sobre as miñas doenzas para silenciar o sufrimento.
    Pero, xa o entendiches, o meu auténtico oficio é o de ser pai,
    meus dous fillos e a miña muller, a miña primiera paixón.
    Velos rir coas miñas bromas, é a mellor ovación.
    Vexo un pai de familia, un home namorado.
    Acabo polo esencial, como autor rigoroso:
    Crecín nun suburbio, canteille a capella,
    e este auto-reflexo vai rematar xa.

    Grands corps malade + Suzane – Pendant 24 heures

    El: 24h na pel dunha muller: así comprenderei o da "carga mental".
    Sairei en saia usando os transportes públicos para comprender
    a esencia mesma do hashtag "balance ton porc" (denuncia o teu porco).
    Ela: Serei romántico coas tías do Tinder, nada de "fotopenes", só corazóns de cores.
    Camiñarei só pola noite, sen coller un taxi; se me cruzo con outro home, non terei medo.
    Os pequenos matices vistos desde o interior,
    vivir esta oportunidade durante 24 horas.

    Grand corps maladeMesdames

    Por favor, acepten, señoras, estas palabras como unha homenaxe.
    No cine e na vida, vós sodes os mellores personaxes.Por favor, aceptade esta declaración, como un intento de reparación
    frente ao profundo machismo dos nosos hábitos, das nosas culturas.

    Grands corps maladePocahontas

    Os primeiros agasallos tolos co seu nome nunha taza.
    As siestas cun ollo aberto vendo Pocahontas....
    E cos meus netos e a tele xusto en frente.
    Véxome durmindo unha boa siesta,
    sempre que estean poñendo Pocahontas.


    Que é esta época musical na que temos que escoitar a quen ten talento?
    A quen ten tripas, collóns, fame...?
    Nós, o que queremos é a beleza, a brillantez.
    Queremos o retorno das caras bonitas
    para encher as portadas das revistas.
    Sabes escribir letras, iso está moi ben,
    pero a túa voz nos dá igual.
    Por favor, dálle as túas cancións
    a quen quede mellor nos carteis.
    Necesitamos xente guapa.

    Bénabar


    BénabarPolitiquement correct (making of)

    Quero aos meus pais,
    quero aos meus fillos: é lóxico.
    Non me gustan a guerra nin a miseria: é indignante.
    Pódeche parecer politicamente correcto...
    Pois vai á merda!Non son racista, estou polos dereitos humanos.
    Non levo peles de animais, non boto en falta  a guillotina.
    Non son misóxino, separo e reciclo o lixo.
    Eu son, repítocho, politicamente correcto...
    Pois vai á merda!

    Bénabar - Les belles histoires

    Onde van os sufridores, os Romeos e as Xulietas
    que unidos sen cansarse morren dende 1597.
    E o picante das primeiras disputas de amor,
    a primeira vez que dicimos "nós", a primeira vez que somos dous.
    Onde van os pasados de moda, os románticos.
    As historias bonitas naceron nalgún lugar.
    Dime que vai detrás dunha muller que chora
    o home que corre no aeroporto;
    non podo crer que só chegue tarde.


    Wejdene


    Wejdene - Anissa

    Daquela enganáchesme como se nada,
    crías que non me ía decatar.

    Cambiaches de perfume, de número, como se a policía te andivese detrás.

    Seica non me queres, queres a outra,

    falas con unha Anissa, pero eu chámome Wejdene.

    Enganarme coa miña curmá! Ti non tes valores.

    Chamei o meu irmán, agora vén.

    Ti e máis eu, acabouse!



    Eddy de Pretto - Neige en août (sobre a depresión)
    Avanzamos como podemos para ser os mellores do mundo.
    Poñer purpurina sobre as nosas miserias.
    Dime se estás ben nestes tempos difíciles.
    Dime se resistes.
    Mira esta mañá, todo vai ben, hai neve en agosto.
    Sabes que é o futuro se non temos ningún lugar onde bailar?
    Se bailases sobre os mortos, nos muros que erguimos...

    Eddy de Pretto - Urgences 911 (2024)

    Entrevista na que lle fala Stéphane Voirin, viúvo de Agnès Lassalle, profesora de español apuñalada na clase (e coñecido por bailar diante do seu cadaleito no funeral).

    Sébastien Tellier


    Sébastien TellierDivine (Eurovision 2008)

    Sébastien Tellier - L’amour naissant

    É bonito, xa o sei, o amor incipiente.
    Era un soño, sen embargo.

    Sébastien Tellier canta con Vanessa Paradis, Charlotte Casiraghi (princesa de Mónaco), Juliette Armanet e Angèle (actuación completa 28') promocionando unha marca de moda.