Grand Est

L’Alchimie Grand Est (2’50’’)

Alsace-Lorraine (2’54’’)

15 things to do in Champagne-Ardenne (1’48’’)

Metz

Metz (1’34’’)

Strasbourg

Strasbourg (4’08’’)

Nancy

Nancy (1’23’’)

Nancy Drone (4’40’’)

Mulhouse

Mulhouse (2’06’’)

Reims

Reims (3’13’’)

Patricia Kaas (Forbach)

Patricia Kaas – Et s’il fallait le faire (Eurovision 2009)

Patricia Kaas – Il me dit que je suis belle

El dime que son guapa,
que me estaba esperando.
Dime que estou feita para estar nos seus brazos.
Fálame como quen acaricia
palabras que non existen,
de promesas e de tenrura.
E só escoito a súa voz con mentiras e parvadas
que un neno non crería.
Pero eu, nos meus soños, créoas.

Patricia Kaas – Ceux qui n’ont rien

Deixádeme cantar
polos que non teñen nada.
Deixádeme pensar
que sempre hai alguén
que quere aportar algo,
que quere cortar as cartas do destino.

Vitaa (Mulhouse)

Vitaa + Claudio
Capéo – Un peu de rêve

O mal non para nunca,
o mal está no exceso.
Os máis pequenos preparan o relevo mentres que buscamos a paz.
Este mundo xa non ten alma. 
Busco a paz, a felicidade,
deixar o inferno, aquí teño medo.
Busco a paz, a felicidade.

Amel Bent + Camelia Jordana + Vitaa – Ma soeur

Sabes? Ti eras a única persoa 
en quen eu confiaba, da que nunca dubidaría.
Convertéraste na miña irmá de corazón.
Pero co que me fixeches, xa non teño confianza,
aínda que pasaran dous anos dende aquelo.
Por que senta tan mal
ser traizoada pola mellor amiga?
Hoxe, por fin, chegou a túa hora:
vas pagar por todo o que fixeches.
Agora choras porque abriches os ollos.
E xa non tes a ninguén, dis que estás soa: ninguén que te escoite e apoie.
A noite que te vin deitarte con el...
Non podías atopar alguén para ti?
Tiñas que vir buscalo a miña cama?
Enganada polo meu corazón, traizoada pola miña irmá.

Claudio Capéo (Cernay / Sennheim)

Se quedo durmido, despertarédesme?
Vai tanto frío fóra, sentídelo?
Houbo un tempo en que eu era como vós.
Malia todas as miñas miseiras, sigo sendo un home en pé.
Pregade por que logre saír, pregade porque me vaia ben.
Non me botedes as culpas, non me pechedes a porta.
Canto para que me miredes, para que me digades "Bos días".
Vëxovos pasar apresurados, e agradezo unha pequena mirada.
Grazas pola moeda, non sei se lograrei saír desta, 
ter un teito, un enderezo.

Haberá os días 'con' e os días 'sen'.
Cando chegue a idade onde renegamos do pai, ti renegarás.
Ti non serás, se cadra, o mellor, meu fillo.
Pero estarei orgulloso.
De que serve ser rico, cando xa estou rico de ser pai.
Ti non serás, se cadra, o máis forte, meu fillo.
Pero os dous xuntos seremos millonarios.

M. Pokora (Strasbourg)

M. Pokora – Tombé

Se algunha vez esqueces a primeira mirada,
todo o que nos dixemos ao fondo do bar.
Se algunha vez a vida non está ao meu favor
e xa non nos quere e non quere xa xogar,
voltarémonos atopar, como un xoguete da infancia.
Caín, caín. Miña raíña, ti gañaches.
Non son máis ca un tolo que hai que encerrar.
Se algunha vez tes medo, confía en min.
Eu collerei a túa dor, xa verás, todo irá ben.

Najoua Belyzel (Nancy)

Najoua Belyzel + Bel Mondo – Le con qui s’adore

Almas e irmás de infortuna,
sumérxome na espuma.
Pero avanzo co corazón elevado,
soa frente ao cazador,
como os gorilas na bruma.
No meu deserto nunca nada se borra.
Non hai sono, só unha sombra e pegadas.
Berro máis forte para que peten na porta.
Esta noite prego por que o diaño te leve.
Ti es o imbécil namorado de si mesmo.
Non es o que me fai falla.
Non es máis ca un lanzador de coitelos.
Nos brazos dos febles, ti es o máis forte.
Pero cando golpeas, golpeas ata a morte.

Anaïs Delva – Libérée Délivrée (Frozen song)

Helmut Fritz

Helmut Fritz – Ça m’énerve

Todas as que levan o flequillo como Kate Moss,
Póñenme dos nervios!
Entro na discoteca para tomar algo,
pero a camareira me mira mal, non teño reserva,
saio fóra, parezo parvo.
Póñenme dos nervios!
Todas as que entran no talle 34 de pantalón.
Póñenme dos nervios!
Diante da zona VIP hai moitos Lamborghini.
Eu chego coa miña Vespa e dinme que non podo entrar.
Póñenme dos nervios!
Todas as que coma ti escoitan a música demasiado alta.
Póñenme dos nervios!

Ao persoal médico e a todos os heroes do cotián que continúan co seu traballo.
Soño con ir á discoteca par atomar algo,
pero todo París está deserto.
Póñenme dos nervios!
Todos están na casa, e eu tamén, e parezo parvo.
Póñenme dos nervios!
Vou á farmacia da rúa Grenelle,
pido unha máscara e algo de xel.
Non lles quedan.
Póñenme dos nervios!