En linguaxes de programación, unha palabra clave (en inglés keyword) ou palabra reservada é unha palabra ou identificador que ten un significado particular para unha linguaxe de programación. O significado das palabras clave e o significado da noción de palabra clave difire amplamente dunha linguaxe de programación a outro.
En moitas linguaxes de programación, como por exemplo C, unha palabra reservada identifica unha forma sintáctica. As palabras usadas en construcións de fluxo de control, tales como if, then, e else, son palabras clave. Nestas linguaxes, as palabras clave non poden usarse tamén como nomes de variables, constantes ou funcións.
Algunhas linguaxes, como PostScript, son extremadamente liberais con isto, pois permiten que as palabras clave núcleo sexan obxecto dunha redefinición para propósitos específicos.
En Common Lisp, en cambio, as palabras clave son unha clase especial de símbolo, é dicir, un identificador. Ao contrario que outros símbolos, os cales normalmente serven a variables ou funcións, as palabras clave están auto-comilladas e avalíanse a se mesmas. Ísanse palabras clave normalmente para etiquetar argumentos nomeados para funcións, e para representar valores simbólicos.
Entre linguaxes varía que é fornecido como palabra clave e que é unha rutina de biblioteca. Algunhas linguaxes, por exemplo, subministran palabras clave para operacións de entrada/saída mentres que noutras estas operacións son rutinas de biblioteca. En Python e moitos dialectos BASIC, print é unha palabra clave. En cambio, os equivalentes C e Lisp, printf e format respectivamente, son funcións da biblioteca estándar.
En linguaxes con macros ou avaliación feble, as construcións de fluxo de control tales como if pódense implementar como macros ou funcións. En linguaxes sen esas facilidades expresivas, son xeralmente palabras clave.