A morte persoal, chamada tamén morte biográfica, é defendida entre outros autores por Green e Wikler en 1980 e un número significativo de bioéticos que manteñen que a morte dun ser humano non pode definirse pola perda das súas funcións orgánicas senón pola imposibilidade de recuperar as capacidades máis esenciais da natureza humana, é dicir, a conciencia, a personalidade, volición e cognición, é dicir, a identidade persoal.
O concepto de persoa que se vén manexando no Código Cívil difire do explicado aquí. No Título II, Capítulo I, nos seguintes artigos dise:
"El nacimiento determina la personalidad; pero el concebido se tiene por nacido para todos los efectos que le sean favorables, siempre que nazca con las condiciones que expresa el artículo siguiente."
"Para los efectos civiles, sólo se reputará nacido el feto que tuviere figura humana y viviere veinticuatro horas enteramente desprendido del seno materno."