É o non aceptar a nosa morte aínda é o que nos fai aos xoves ter ese sentimento aventureiro e atrevido, arriesgarnos. Non sei se iso será bó ou malo, pero é certamente o modo que ten o noso subconsciente de defenderse do que máis teme. Se un neno pequeno temese á morte non querría saír da casa por medo ao que lle puidera ocorrer, non iría á escola, non xogaría cos amigos, dependería dos maiores que lle protexeran; e como consecuencia non aprendería da experiencia. Un neno debe ser iso, un neno, aventureiro, curioso, observador, con ansias de vivir... para vixilalo e protexelo están os pais non?