Doc. 1: Leopoldo Alas, Clarín. La Regenta, 1884.

"O fume e os asubíos da fábrica facíanlle dirixir miradas recelosas ao Campo do Sol; alí vivían os rebeldes; os traballadores sucios, negros polo carbón e o ferro amasados con suor; os que escoitaban coa boca aberta aos energúmenos que lles predicaban igualdade, federación, repartición, mil absurdos, e a el non querían ouvirlle cando lles falaba de premios celestiais, de reparacións de ultratumba. Non era que alí non tivese ningunha influencia, pero tíñaa nos menos. Certo que cando alí a crenza pura, a fe católica arraigaba, era con robustas raíces, como con cadeas de ferro. Pero se morría un obreiro bo, crente, nacían dous, tres, que xa xamais ouvirían falar de resignación, de lealdade, de fe e obediencia. O Maxistral non se facía ilusións."

Doc. 2. Artigo publicado non xornal «La Vanguardia», 26 de febreiro de 1889.

«En se mesma, a muller non é como ou home, un ser completo; é só ou instrumento dá reprodución, a destinada a perpetuar a especie; mentres que ou home é ou encargado de facela progresar, ou xerador dá intelixencia "creador do mundo social».

Doc 3: Emilia Pardo Bazán, A Educación do Home e da Muller, 1892

"Aspiro, señores, a que recoñezades que a muller ten destino propio; que os seu primeiros deberes naturais son para consigo mesma, non relativos e dependentes da entidade moral da familia que no seu día poderá constituír, ou non constituír”." 


Última modificación: luns, 20 de maio de 2024, 8:21 PM