Modelo de repoboación desenvolvido polos reinos cristiáns ata o século XI. Trátase dunha repoboación espontánea localizada na liña defensiva do Douro e na chaira ao pé do macizo dos Pireneos(aprisio). O seu trazo definitivo era que daba a propiedade da terra a quen a ocupaba durante certo tempo e cultivaba polo menos unha parte da mesma.
