Tema 11: O mundo clásico II - Roma

1. Cronoloxía

1.3. O Imperio

No ano 27 a.C. Octavio Augusto asumía todo o poder en Roma, sendo proclamado emperador. Desta maneira, xurdiu o Imperio, que perdurou até o 476 d.C.
Os poderes do emperador eran amplísimos:

Presidía o Senado.
Xefe supremo do exército.
Pontífice Máximo, é dicir, máximo dirixente da relixión romana.
Dirixía a política exterior.
Ditaba as leis.
Decidía sobre os impostos.
Gobernaba para sempre e designaba ao seu sucesor.

Durante os séculos I e II o Imperio Romano viviu a chamada Pax Romana, o seu período de máximo esplendor e poder. Foi unha época de paz que se prolongou até o século II d.C. e que se caracterizou por haber unha gran estabilidade social, política e económica, garantida por un poderoso exército e unha Administración eficaz.
As terras conquistadas foron romanizándose e o clima de seguridade permitiu un gran desenvolvemento de todas as actividades económicas, en especial o comercio.
Os dominios de Roma seguiron aumentando coa conquista do resto da Península Ibérica, de Britania, Dacia, Anatolia, Mauritania... acadándose co emperador Traxano a súa máxima extensión. Para unha mellor administración de tan vasto territorio, dividiuse o Imperio en Provincias.
Roma medrou con grandes obras públicas ata acadar o millón de habitantes.
No ano 212, o emperador Caracalla concedeulles a cidadanía romana a todos os habitantes libres das distintas provincias do imperio.

A CRISE DO IMPERIO

No século III o Imperio Romano entrou nunha profunda crise provocada por diversos factores:
- O debilitamento da autoridade imperial en favor do poder dos xenerais dos exércitos. Isto provocou frecuentes conflitos e unha continua sucesión de emperadores: entre os anos 235 e 268 sucedéronse 30 emperadores.
- As fronteiras fixéronse inseguras ante os ataques dos pobos xermánicos que os romanos chamaban bárbaros (termo que significa estranxeiro).
- Ao non haber máis conquistas territoriais, diminuíu a man de obra escrava polo que tamén descendeu a produción agrícola e mineira. Os prezos subiron.
- Ao aumentar a inseguridade, descendeu o comercio e con el a produción artesanal. Moita xente marchou cara o campo e as cidades empezáronse a despoboar.
O empobrecemento da poboación provocará revoltas sociais.
Para buscar unha solución, o emperador Teodosio pensou que sería máis sinxelo o goberno do imperio se o dividía en dous: Oriente, tamén chamado Imperio Bizantino, e Occidente (ver mapa).