Os argumentos para probar unha causa poden ser a persoa e re: persoa ou cousa.

   Os argumentos a persoa, tamén chamados ad hominem, son moi pouco determinantes e deben ser rexeitados por prexulgar as cousas que deben establecerse.

   Clasifícanse así:

   - Liñaxe: é moi utilizado e en sentidos contrapostos. Os prexuízos cara ás clases humildes, con todo tamén a orixe, o genus, utilízase a favor por falta de oportunidades.

   - Nacemento e pais: poden separarse ou contemplarse unidos. Supón o prexuízo pola idea de patria ou de educación familiar, infantil. Este prexuízo atópase ligado á idea nacionalista, que supón que o lugar de nacemento determina a maneira de ser. É o prexuízo racista. Condicionou algún dos xuízos máis famosos da historia, como o afaire Dreiffus en que un oficial do Estado Maior do exército francés foi condenado como traidor pola súa orixe xudía.

   - Sexo: é outra das características dunha persoa que condiciona a súa forma de vela. Desde logo o sexo pode condicionar o “ potuit”, potestade, dunha persoa para realizar unha acción. Pero será só un prexuízo cando vaia ligada á idea de rol social que atribuímos ao sexo.

   . Idade: como exemplo poderiamos falar da convicción de que os mozos son perigosos para os adultos. Este prexuízo de idade aparece infiltrado continuamente nos medios xornalísticos por ser un elemento que causa estrañeza nunha causa que se xulga colmo. «Tres novos atracan unha gasolineira a punta de pistola». Certamente que sexan mozos leva a considerar se estamos a educar no bo camiño, pero afianza a idea de que os mozos son distintos e perigosos. Outro tanto pode dicirse dos “xubilados”. Cando un suceso é protagonizado por un xubilado, esta calidade aparece sempre no titular da noticia.

   - Educación e estudos: que a educación, maior ou menor, e estudos máis ou menos longos leve a explicar determinados comportamentos, non significa que poida establecerse un prexuízo segundo o cal quen recibise unha educación esmerada estea libre de comportamentos inmorais ou viceversa. A categoría moral non se pode medir pola educación académica.

   - Hábitos: relacionados co medio en que se vive. Ao fumador advertíuselle sempre desde a propaganda para que non provoque incendios forestais, ao bebedor sinálaselle como condutor temerario, do drogadicto sospéitase vai desvalixarnos en calquera esquina... Este argumento está baseado na probabilidade estatística, pero o ser humano é libre aínda cando polos seus hábitos perda parte da súa liberdade.

   - Condición: A condición analiza os feitos en virtude de relaciónelas fillo / pai, casado / solteiro, veciño ou forasteiro dunha cidade, civil ou militar (importante á hora de ter acceso a unha arma), aforado ou privado...

   - Antecedentes psicolóxicos: a avaricia, crueldade, iracundia, misericordia, severidade... dunha persoa moven a pensar de maneira favorable ou adversa nun feito que se lle impute. Di o refrán español: Crea fama, e bótache a durmir. É difícil daquela librarse das secuelas que a nosa reputación tivese. Con ser o argumento “a persoa” máis digno de ter en conta, pois en leste cada cal é fillo dos seus actos, con todo será prexulgar o conectar feito e autor dunha causa polos seus antecedentes.

   - Diferente a estes, pero non resolutorio en si, é o argumento de autoridade. Nel citamos a un especialista na materia que, como as testemuñas nun xuízo, apoian o noso razoamento.  

   Os argumentos “a re” son os que poden determinar un xuízo válido e honesto sobre unha causa. Algúns deles son os seguintes:

   - Causa: establece unha relación forzosa e, en ocasións, convertible entre unha causa e un efecto. Cando un corpo atópase iluminado xera unha sombra, de forma que podemos argumentar: «está iluminado, logo produce sombra; ou porque hai sombra está iluminado». Noutros casos a relación non é necesaria: «a choiva molla, pero non sempre que o chan está mollado é porque chovese».

   - Lugar: o lugar permite probar a verosimilitud da acción. A coartada de lugar dos films policíacos é un lugar común moi frecuente.

   - Tempo: Adóitase distinguir entre "tempo xeral" como época histórica e "tempo especial" ou conxuntura temporal que se presenta periódica ou irregularmente por efecto da natureza ou intervención dos homes. Desde este punto de vista, un día pode ser de festa, caloroso...

   - Modo: Indica o modo de levarse a cabo a acción e, precisamente, tanto en respecto a a súa execución externa como respecto a a disposición psíquica do autor.

   - Instrumento: É outra das circunstancias que se analizan nos argumentos para probar a posibilidade e a facultade

Last modified: Sunday, 17 November 2019, 6:23 PM