# Obra publicada

Como xa se intúe polo que levamos dito, María Xosé Queizán é unha escritora serodia (o seu primeiro poemario, Metáfora da metáfora, publícao con 52 anos). Aínda así, desenvolveu unha obra moi extensa da que só imos destacar un mangado de títulos.

## Narrativa

- A orella no buraco, 1965
- Amantia, 1984
- A semellanza, 1988
- Amor de Tango, 1992
- Ten o seu punto a fresca rosa, 2000
- ¡Sentinela, alerta!, 2022
- Son noxento, 2015

## Teatro

- Antígona, forza do sangue, 1989
- A cartuxeira e Neuras, 2008

## Poesía

- Metáfora da metáfora, 1991
- Despertar das amantes, 1993
- Fóra de min, 1994
- Cólera, 2007
- Lesbiar, 2015

## Ensaio

- A muller en Galicia, 1977
- Recuperemos as mans, 1980
- Escrita da certeza. Por un feminismo optimista, 1995
- Rosalía de Castro e o poder sexual, 2017
- Vivir a galope, 2018
- Despoxos e vísceras ilustres, 2020

Ademais de todo isto, tamén publicou guións cinematográficos, a tradución etc., que lle deron un merecido recoñecemento a través de numerosos premios e mencións. No ano 2011 propúxose como persoa candidata para entrar a formar parte da RAG, cadeira que finalmente ocuparía outra muller, Fina Casalderrey. Foi daquela cando se decatou da súa condición de muller incómoda para o sistema: “Nunca vou entrar na RAG porque non son ben vista”.

María Xosé Queizán foi quen de compaxinar unha vida dedicada á docencia co activismo feminista e coa creación literaria, sempre do lado das causas xustas e da defensa da muller como individuo social, político, cultural... A súa vitalidade e determinación permítelle seguir a traballar arreo na actualidade convencida na defensa dos seus ideais.

Licenciado baixo a Licenza Creative Commons Recoñecemento Non-comercial Compartir igual 4.0