Author: WinuE

A nós gústanos o entroido Iso non che é verdade
Queremos ir disfrazadas Nós non temos empanada
E na casa non nos deixan Mira quen foi a falar
Din que temos empanada O cuarteto do Vilar.
O grupo que nós formamos Que premio vos van a dar
Vaise ir de mariscada Se sempre desafinades
Cos cartos que gañaremos Cunha patada no cú
Coa comparsa ben formada. Daranvos felicidades.
Imos gañar un gran premio Non digades máis parvadas
E calaredes a boca Que o premio vós non levades
Cando o concurso perdades A copa xa vos é nosa
E nós levemos a copa. Que vós cantar non cantades.
1º ESO
A: Nerea B: Bruno
Eva Xani Alicia Yolanda.
Raquel

Nós somos o mellor grupo E vós iredes ben fartos
Que hai neste instituto Mentres ides disfrazados
Cando saímos da clase Pero indo desa traza
Comemos en pizza Tutto. Non sairedes namorados.
Non vaiades de listillos Con todo iso que comedes
Porque nós noivas xa temos Ides a ir engordando
E disfrutamos no entroido E eses disfraces de entroido
Con todo o que comemos. Van acabar estoupando.
Moito falades rapaces Con toda esa fortaleza
Dádesnos dor de cabeza Acabades enfermando
Agora imos comer-e E no medio deste entroido
Para ter máis fortaleza. Xa vos veremos cagando.
1º ESO
A: Marcos Martínez B: Darío Rivas
Jorge Gómez Roque Sanfiz
Fernando Maceiras Sergio González

Somos alborotadoras Nós tamén imos de negro
E boreámosche moito E odiamos o biscoito
Imos vestidas de negro É unha cousa asquerosa
E gustanos o biscoito. E ademais engorda moito.
Engordar engordaredes Nós estamos moi en forma
Se de verdade comedes Facemos sempre exercicio
Sodes bastante glotonas Pero vós estades gordas
Non paredes se podedes. Deixade xa ese vicio.
Somos as máis guapetonas Falar falaredes moito
E arrasamos con todo Pero bailar non sabedes
Corremos como un tornado Arrasar arrasaredes
E falamos polos codos. Máis no baile caeredes.
Vós heredes moita cara Onde comprades a roupa
Máis non sabedes cantar Hai que ir sempre á moda
Vamos todos a un concurso Senón cando vos casedes
A ver quen pode gañar. Non pensamos ir á voda.

1º ESO
A: Tamara Miragaya B: Marta Vázquez
Sheyla Pena Rocío Portela
Beatriz Picado Sandra García

Dende a semana pasada Atraganteime cun pelo
Temos un gato na casa Que había nunha orella
Como no dou educado Todo foi culpa do gato
Sempre mete un pé na masa. Que trouxestes de Burela.
Agora estás moi maliño Cando saín do hospital
Xa te levan ó hospital E cheguei á miña casa
Dinche que que tal te encontras Todos os meus familiares
E contestas que moi mal Esperabanme na entrada.
Agora que xa estás ben Vouvos a ir disfrazado
Ós entroidos podes ir De pastro ou de labrego
Menos mal porque sen eles Para poder ir a Fene
Ninguén podería vivir. Porque son un gran festeiro.
Neste concello de Fene Todos quedamos sen luz
Faise moita festiña Por culpa do temporal
Os nenos e os mayores Cinco dias estivemos
Bailan ata a noitiña. Isto non é moi normal.
Fenosa non fixo nada
Para acabar co problema
Os veciños protestaban
E aquí acaba esta Regueira.
2º A — ESO
A: Alexandre B: Ana
Ángela Adrián Díaz
Laura López Rubén
Paula Nerea

Soraya ten un cochazo Mira quen foi a falar
Aínda non ten o carné ese dúo de petardos
Vai atropelando vellas que andan na bici montados
E rompendo peronés. Todo o día sen descanso.
Milleche é un pouco pequecha O narigudo de Roi
Non dedos leva dedais sempre se anda mentando
Ela non conduce un coche coa xente da súa clase
Por non cegar os pedais o viciado da Nintendo.
Elas romperon os pés Roe é un bo regueifeiro
Caeron nas escaleiras pero é un protestón
Quedan un pouco postradas a profe de xeografía
Sen ir xogar polar leiras. Xa lle chama o melón.
2º B — ESO
A: Roi Gándara B: Michelle López
David Maceiras Soraya Filgueiras

Andresiño o do monte Ai quen se puxo a falar
Ten unha casa na vila ese dúo de borrachos
Como se pon moi nervioso están sempre na taberna
Toma sempre unha tila xa lles medran os mostachos.
Vós sodes moi mentireiros Iso non vos é verdade
Estades sempre a falar e non só falamos deles
E se non é da veciña tamén falamos do fillo
É do cura de Vilar. Que ceñecimos en Redes.
Estamos moi anoxados E se nos tirades ovos
Nos vos queremos no pobo ides quedar sen galiñas
Ídevos mañá á tarde imos pra casa da Puri
Se non tiraremos ovos. A tomar unhas sardiñas.
E nós tamén nos marchamos
Que hai festa en Camariñas
Imos á casa de Carme
A comer unhas tortillas
2º B — ESO
A: Leonardo Sanz B: Laura Piñeiro
Sara Jove Rodríguez Paula Priegue

3º A — Eso
Son burros coma ningúns Sara, Jessica Glez., Mª Menaya, Graciela
Estes nenos de terceiro
Teñen palla no cerebro
E nada fan ao dereito
Temos palla no cerebro Dani, Marcos, Adriel
Mira quen o vén decir
Asrapazas que se peinan
Oito horas para saír.
E se somos horrorosas Vanesa, Rocío, Nerea
Non sodes moito máis belos
Ides de superiores
E rompedes os espellos
Ao final nós non sabemos Icía e Sabela
Quen gañou o batallón
Se as nenas con Cribeiro
Ou os nenos co balón

3º B - ESO
Estamos falando de nenas Samuel, Jorge Castro, Rubén Ardao
Estas son moi incoherentes
E á minima que ti digas
Elas sacarán os dentes.
Ai, sacarémos os dentes Sarai, Estefanía, Sara
Temos as nosas razóns
Vós nunca nos escoitades
E burládesvos de nós.
Sodes un pouquiño raras Manuel, Ricardo, Jorge Piñeiro
Eu non vos logro entender
Se facemos unha broma
Medo xa podemos ter.
Dicides que somos raras Sarai, Estefanía, Sara
Mírade quen foi falar,
Os que sempre andan a golpes
E xogan a se pegar.
Vós sodes uns cagadiños Sarai, Estefanía, Sara
Medo xa podedes ter,
Cunha parvada calquera
Comezades a correr.

O noso titor é de Lugo Disque el é un bo tío
O seu nome é Francisco eche rabudo coas notas
Nós chamámos a el Pachi se tes un 4.9
Este profe é bon tío. Desta fixo non aprobas.
A profesora de mates Pra curarlle a cachola
Ás veces vólvese tola non fai falta mediciña
Non existe mediciña so tes que portarte ben
Pra curarlle a cachola. E calar esa boquiña.
Roberto quedou dormido Ninguén xa o dubidaba
O cole pechado estaba se el é tan importante
Quen é o máis importante Falta da conserxería
Ninguén xa o dubidaba. A que anda este Feirante.
Eche un profe despistado
O rato el xa nin vía
Pretendiá saber chino
O teclado non lle ía.
Loly
A nosa profe de inglés Disque eu a eles non aturo
Sempre nos pregunta dudas máis iso non é verdade
Ninguén lle pregunta nata este grupo de inconscientes
Ela xa nin nos atura fanme rir e cantidade
Se che a ti facemos rir Máis non esquezades rapaces
Que se note en xuño ben que en eleccións e entroido
Inflanos xa moito as notas do que se promete hoxe
Que non suspenda ninguén eu mañá xa nin m’acordo.
(“Prometido!!”)
O rato estaba no despacho 4º ESO
Ela non quería entrar Joel, Roberto,
Roberto non llo quitaba Brenda, Victor,
Ela non ía traballar. Inés, Adrián
Tamara, Borja
Xaquín

Facía frío no cole De calor xa non se para
Fixemos unha sentada porque o bo tempo comeza
Non pasaron nin dous días xa nos chegou o verán
De calor xa non se para. Diso temos a certeza.
Do que si temos certeza por facer moitas maldades
e de ter moitos exames amargan a nosa vida
A culpa é dos profesores os nosos pais non nos deixan
Por facernos ben maldades. Sempre os temos enriba.
Como sempre están enriba Disque a culpa foi do profe
Chegas a casa do cole porque corrixe moi mal
Preguntanche os teus pais fíxonos varios exames
Disque a culpa foi do profe. Todos sairon fatal.
Todos sairon fatal Vaia choio que nos damos
D’este curso non pasamos cos nosos pais nós berramos
Temos que recuperar todo o verán na casiña
Vaia choio que nos damos. Todo o verán estudando.
Todo o verán estudando
Ata que chegue setembro
Ímonos a presentar
Non sei bei o que faremos.
4º ESO
Paula, Cristian
David, Fran
Celeste, Alejandro
Iván, Pablo
Heber

Non hai luz neste colexio Coa axuda do vendaval
Por culpa do temporal eles teñen moito frío
Que ben estamos na casa máis non saben que facer
Coa axuda do vendaval. E entón poñen o abrigo.
E entón poñen o abrigo Saímos todos a cantar
e saen todos a xogar pero collenos o frío
Coa neva de estrada por iso fomos para cama
Saimos todos a cantar. E ceamos un caldiño.
E ceamos un caldiñ Que están aló en Doniños
así imos moi quentiños na praia mortos de frío
Xunto cos nosos amigos quentándose na fogueira
que están aló en Doniños pois están aterecidos.
Pois están aterecido ata que chega o solpor
Xa que alí non vai calor e logo marcha para á casa
Asi que cantan e brincan que mellor se está alí
Ata que chega o solpor. Todos xogando a baralla.
4ºC — ESO
Aarón Vidal
Lara Cutrín
Inés López
Fabián Santido

A CULTURA
DA ORALIDADE

O Segrel do Penedo

Febreiro 2009