«Contos na lareira».

- «Ravachol, se collo a vara!»
- Materiais para a sesión 1
  - Cantar a foliada
  - Cantar ao Entroido
- Materiais para a sesión 2
- Outros recursos
  - Aires d'a Terra
  - Perfecto Feijóo
  - Ravachol
  - A Sociedade del Folklore Gallego
    - Emilia Pardo Bazán
    - Manuel Murguía
    - Xosé Pérez Ballesteros
      - «Cancionero Popular Gallego y en particular de la provincia de La Coruña»
    - Antonio Machado Álvarez
  - Xavier Blanco
  - Pablo Carpintero
  - Instrumentos galegos
  - Instrumentos: o tamboril
  - Para saber máis

« Anterior | Seguinte »

# A Sociedade del Folklore Gallego

# Folklore Gallego

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A Sociedad del Folklore Gallego foi unha sociedade creada en 1881 na cidade da Coruña para estudar a cultura tradicional galega, incluíndo a música, cantigas, danzas, crenzas, costumes e lendas. A sociedade foi creada en imaxe á Folk-lore Society de Inglaterra e constituíu o precedente para a creación da Real Academia Galega en 1906.

## Historia e características[editar | editar a fonte]

A idea da creación da sociedade foi suxerida por Manuel Murguía quen, en varios artigos publicados ao longo de 1881, avogou pola creación dunha sociedade galega para a recompilación do saber e das tradicións populares, secundando así a idea do compostelán Antonio Machado Álvarez (pai do poeta Antonio Machado) creador e redactor das bases de El Folklore español. O 1 de febreiro de 1884 quedou inaugurada oficialmente baixo a presidencia da escritora Emilia Pardo Bazán, creándose un museo e unha biblioteca no antigo consulado da Coruña.

A condesa de Pardo Bazán fíxose cargo das actas e de dar a coñecer a sociedade no estranxeiro. Redactouse un cuestionario que constaba de oito apartados Galicia y sus habitantes, Idioma y literatura populares de Galicia, Costumbres de Galicia, Fiestas y calendarios popular de Galicia, creencias y supersticiones populares de Galicia, el trabajo y artes populares de glaicia, conocimientos populares del jogar o ciencia del vulgo, el mar.

Os membros da sociedade viaxaron por tódalas comarcas de Galicia, preguntándolle a xente ata as cousas mais triviais como a forma de cortarse e peitearse o cabelo. Pardo Bazan tomouse a sociedade moi en serio e dedicouse a anotar todo cando oia, os ditos, refráns, cantigas, lendas e tradicións. Como produto do seu entusiasmo e traballo e investigación naceu catro anos mais tarde 1888 de mi tierra, escolma de artigos sobre o folklore galego.

## Véxase tamén[editar | editar a fonte]

### Bibliografía[editar | editar a fonte]

- Tolosana Lisón, Carmelo: Perfiles simbólico-morales de la cultura gallega. Madrid, Ed. Akal, 2004.
- Carreño, Antonio:Actas do segundo congreso de estudios Galegos. Vigo: Galaxia, 1991, ISBN 84-7154-805-4

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Folklore_Gallego&oldid=3770655"

Licenciado baixo a Licenza Creative Commons Recoñecemento Compartir igual 3.0

« Anterior | Seguinte »
Materiais realizados por Javier Jurado e Juan Casado para unha Licenza de Formación, curso 2015-2016