Polo arrendamento dunha vivenda, como consecuencia da realización dunha actividade, por conta propia ou allea, en municipio distinto daquel no que o contribuínte residía con anterioridade, poderá deducirse o 10 por 100 das cantidades satisfeitas no período impositivo, co límite de 204 euros.
Esta dedución é compatible coa dedución por arrendamento da vivenda habitual.
Requisitos
1. Que a vivenda arrendada diste máis de 100 km daquela na que o contribuínte residía inmediatamente antes do arrendamento.
2. Que a vivenda estea situada na Comunidade Valenciana.
3. Que se constituíse o depósito da fianza á que se refire o artigo 36.1 da Lei 29/1994, do 24 de novembro, de arrendamentos urbanos, a favor da Generalitat Valenciana.
4. Que as cantidades satisfeitas en concepto de arrendamento non sexan retribuídas polo empregador.
5. Que a base liquidable non sexa superior a 25.000 euros, en declaración individual, ou a 40.000 euros, en declaración conxunta. Este requisito é controlado polo programa.
Importante
O límite desta dedución ratearase polo número de días en que permaneza vixente o arrendamento dentro do exercicio.
Cando dous ou máis contribuíntes declarantes do imposto teñan dereito á aplicación desta dedución por unha mesma vivenda, o límite ratearase entre eles por partes iguais.
En declaración conxunta, o límite da dedución aplicarase por cada contribuínte integrado na unidade familiar que teña dereito a esta.
LÍMITE DA DEDUCIÓN
O importe íntegro da dedución só será aplicable aos contribuíntes cuxa suma da base liquidable xeral e da base liquidable do aforro sexa inferior a 23.000 euros en tributación individual, ou inferior a 37.000 euros en tributación conxunta.
Cando a suma da base liquidable xeral e da base liquidable do aforro estea comprendida entre 23.000 e 25.000 euros en tributación individual, ou entre 37.000 e 40.000 euros en tributación conxunta, os importes e límites de dedución serán os seguintes:
a) En tributación individual, o resultado de multiplicar o importe ou límite de dedución por unha porcentaxe obtida da aplicación da seguinte fórmula: 100 X (1 – o coeficiente resultante de dividir por 2000 a diferenza entre a suma da base liquidable xeral e do aforro do contribuínte e 23.000).
b) En tributación conxunta, o resultado de multiplicar o importe ou límite de dedución por unha porcentaxe obtido da aplicación da seguinte fórmula: 100 X (1 – o coeficiente resultante de dividir por 3000 a diferenza entre a suma da base liquidable xeral e do aforro do contribuínte e 37.000).
O rateo dos límites máximos de dedución só ha efectuarse cando haxa máis dunha persoa que, presentando declaración, poida aplicar a dedución por unha mesma vivenda por cumprir todos os requisitos esixidos para isto, incluída a contía máxima da base liquidable, aínda que non a aplique de forma efectiva. Polo tanto, non se toman en consideración para efectos do rateo as persoas que non presenten declaración nin as que teñan unha base liquidable superior á esixida.
Forma de cubrir
Na ventá reflectiranse as cantidades satisfeitas polo titular da dedución.
En caso de matrimonio, e se ambos os cónxuxes teñen dereito á dedución por partes iguais, indicarase o 50 por 100 da contía total satisfeita por ambos os cónxuxes.
Deberá indicar tamén o número de días nos que o contrato de arrendamento estivo vixente durante o ano e o NIF do arrendador. Se o arrendador non ten NIF, deberá consignar o número de identificación no país de residencia.